• Ineke Verheul

Straatkunst met geluid

Het is echt een perfecte dag vandaag om de straatkunstroute uit te proberen. Het is echt even lente, de zon schijnt uitbundig .. ik ben er blij mee. En met de route ook.

Deze route staat op izi.Travel, een app waarmee ik al eerder een audiotour heb gedaan en beschreven (zie Groen rond de Singel, op de site van de Beweegvriendelijke Wijk). Dit keer begint mijn wandeling wat verder weg, bij de Draaiweg. Het is helaas geen rondje, anders zou ik daar op de fiets heen kunnen. Omdat de hele wandeling 2 uur duurt spaar ik mijn voeten en pak ik de bus.


Net als bij mijn eerdere izi.Travel wandeling begint mijn telefoon te ‘spreken’ als ik bij het volgende straatkunst item ben gekomen. Dan volgt een beschrijving van wat ik zie. Helaas krijg ik geen mondelinge aanwijzingen over de route, dus ik moet toch steeds wel op mijn telefoon kijken. Het krijgt zo wel meer van een speurtocht, overigens.

De eerste stop heb ik blijkbaar gemist, maar de tweede vind ik dan toch: een replica van Troelstra om de hoek, aan de gevel.




















De wandeling voert me door een buurt die herinneringen oproept en brengt me vlakbij een vriendin. Even stoppen voor koffie? Helaas – of gelukkig - heeft zij meer plichtsgevoel dan ik (ze is aan het werk) en ik loop door, wederom richting Draaiweg. De straatkunst blijkt vaak uit muurschilderingen te bestaan. Dat was ook wel te verwachten: muren en beelden, dat is de kunst die je op straat meestal aantreft, maar waar je nooit zo bij stilstaat. Zo’n wandeling als deze helpt zeker om je daarvan meer bewust te maken.

Een variant op de muurschilderingen blijkt een tafereel van tegels, bij buurthuis de Leeuw.


Bij de Adelaarstraat vind ik ‘Het balkon’, een huis dat beschilderd is met, inderdaad, een balkon en vogels. Volgens de beschrijving zie je op een afstandje niet goed wat nu bij het huis hoort en wat niet. Maar dat afstandje zit er voor mij niet in, want ik moet de andere kant uit, zegt mijn telefoon, richting Kardinaal de Jongweg. Ik ben dan ongeveer op de helft. Ik had al lopen bedenken dat ik 2 uur wel erg veel vind en als ik een bushalte zie, kan ik de verleiding niet weerstaan. Terug met de bus, maar dan niet helemaal, zodat ik toch nog een flinke wandeling heb afgelegd alles bij elkaar. In de Nobelstraat trakteer ik mezelf op een suikervrij frambozenijsje.

Een leuke wandeling, deze straatkunstroute. En zeker in dit heerlijke zonnetje!